Sinds het ontstaan van Google Reader gebruik ik het om de sites te volgen die ik wil volgen. Omdat ik ze leuk vindt, tof vindt of gewoon verplicht ben om op de hoogte te zijn van wat zaken.
De aller eerste versie van Reader was vreselijk eigenlijk, maar het had meer 'eyecandy' dan de andere apps die op dat moment beschikbaar waren voor rss-feeds zoals Netnewswire. En sinds die tijd heb ik eigenlijk altijd gelezen via Google Reader. Gelukkig verbeterde het product zich, kwamen er nieuwe mogelijkheden, kon je er gemakkelijker mee delen en navigeren en landzamerhand, ver ver voordat Twitter bestand, was het voor mij de meest gebruikte url om op de de hoogte van alles te blijven.
Maar sinds kort is de boel weer verbouwd, hebben ze bij Google Plus er vol in gebouwd en zijn er heel wat opties uit verdwenen én, vooral bijkomstig, ben ik tegen Reeder aangelopen. Een 'native app' die simpel, snel en offline werkt. Én, in stijl van deze 'blog', vrij simpel is qua opzet. Minimalistisch zelfs. Reden om hem hier dus te noemen en er vol lof over te schrijven.
Nadelen? Zeker zijn die er. Na de aanschaf wil je meer. Je wil hem ook op de iPad en ook op de iPhone. En aangezien je niet alles als een bundel koopt maar alles los, is het resultaat dus dat ik een euro of 15,– lichter was. Maar, tot op de dag van vandaag en die van morgen en overmorgen, zonder spijt.